آثار چکاوک (دکتر سید علی موسوی سنگلاخی)

ز  محفل   نمی آید   آواز   یار           زبستان پریدست مرغ هزار

دران  شام  بی نام  نام  آوران           چوطوفان هوا را نمودند تار

یکی می خروشید چون صاعقه         یکی گریه چون ابر های بهار

یکی می سرودی به مهررخش         کزو ماه و پروین شده شرمسار

چو گوهر روان بود اشک صدف        دل ریش نسرین ومژگان خار

شقایق همه سر به زانوی غم      دران سو یکی لاله ی داغدار

سحر شبنم ازچشم گل میچکید     به رخسار  برگ زمرد  نگار

لحاف    درختان  طلای   زریر          چو تاج  عروسان  هندو تبار 

هلالش چوقوس قزح دلفریب          وبدرش درخشانتر ازده و چار 

به یاس کبودش درین انجمن          شکسته سرخامه هابیشمار

چسان  مرکب  راهوار  خیال          رسد بر بلندای  آن  کوهسار 

دریغا سر جنگ دارد  سپهر           کمان کرده ابروی  توسن سوار

شهیدم به محراب پیوسته ات        چو کشتی بیانداز اندر کنار

خوشا روزگاران ساقی و می         که با یار گه مست وگاهی خمار

لب نوش بودی ونیش حیات          شب وصل بودی وآغوش یار  

عقابش به پستی نیایدفرود           که او لانه دارد به اوج   منار

به  پرواز  آمد  چو روح  خدا             سبکبال   تا  قرب  پروردگار

خمینی خمینی کجارفته ای؟        درین بزم بودی تک ونامدار

چه گوییم درسوگ خورشیددهر     خراباتی و شیر شب زنده دار

به یکدست خودپرجم عشق داشت    به دست دگرقبضه ی ذوالفقار

کتاب خدا  بر  زبانش  روان            زانوار  ایمان  دلش   کامگار

لوای علی  را نمودی  بلند            شدی مایه ی عزت وا فتخار

نظام  الهی بنا کرده است            یکی  پیر برنا دل   هوشیار  

شکوه نخستین اسلام را             نمودست  احیا  امام   کبار 

تو بیداری آموختی  بر ملل           منادی    آزادی  و     آعتبار 

توای اسوه ی وحدت واتحاد           نماد  غیوری  و عز  و  وقار

تو بشکسته ای پوزطاغوت را         برآورده ای ا زشیادان  دمار

زبون گشته مستکبران جهان       به دست جمارانیی خاکسار

سراغ پیمبر  گرفتم  از  او            حکیم وشجاع وبزرگ وعیار

بجامانده اوصاف نیکو زخود           هزاران ورق  دفتر   زرنگار 

فراق تو هرچند سوزنده  بود         برفتی و ماندی نکو   یادگار

به سیمای رهبرنشان تواست         فقیه  و  ولی امر  با اقتدار  

خدایا توپاینده دارش همیش!         نظامش به تاییدخود استوار

صبا پیک ما می رساند به او          از این کوی تا آن خجسته مزار

"چکاوک "به جز شعرچیزی نداشت         که می ریخت درپای توباربار  

                                        دکتر سید علی موسوی سنگلاخی "چکاوک"