تمساح

به ما بابا آوردند

از روم !

وما فرزندان آن پیرمردیم

تمساح نیزجوجه هایش را دوست دارد

و به آنچه خود بلعیده است

اشک تمساح می ریزد.

 

 

                                   امواج

به ما نگاه کن که می رویم

واپس نمی آییم

این قافله چون خورشید نیست

فردا باز نمی گردد

بسان رودیست که همیشه می رود

و هیچگاه باز نمی ایستد

موج هارا دریابید !

وسوار بر آن

          امپراتور دریا شوید

در خم وپیچ دهر همین باید

سینه سپرکردن

زیرآب رفتن

           نابود شدن است

           عصبانیت بیجاست.